احمد کشوری از شهدای بزرگ هوانیروز در طول دفاع مقدس و خلبان بالگردهای بل-۲۰۶آ جت رنجر و بل ای‌اچ-۱ کبرا بود. وی نقش برجسته‌ای در عملیات‌های مختلف سال‌ نخست جنگ تحمیلی داشت و در مقابله با شورش جدایی‌طلبان در کردستان نیز رشادت زیادی از خود نشان داد.

زندگی‌نامه

احمد کشوری در تیر ماه سال ۱۳۳۲ در فیروزکوه به دنیا آمد. او اصالتا اهل بروجرد بود اما در کودکی به اقتضای شغل پدرش به شهر «کیاکلا» در مازندران رفت.

احمد کشوری دوره تحصیل مقدماتی خود را در کیاکلا طی کرد و سه سال آخر متوسطه را در دبیرستان قناد شهرستان بابل به‌عنوان شاگرد ممتاز به پایان رساند. احمد کشوری جوانی خوش ذوق بود و در کنار تحصیل، به فعالیت‌های هنری مانند خطاطی و نقاشی و صنایع دستی علاقه زیادی داشت. او حتی یک ‌بار در مسابقه طراحی در سطح کشور مقام نخست را کسب کرد.

احمد کشوری پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۵۳، در آموزشگاه خلبانی هوانیروز ثبت‏‌ نام و دوره خلبانی بالگرد کبری را در اصفهان با موفقیت سپری کرد. او سپس به مدت شش ‌ماه دوره پیاده نظام را در شیراز طی کرد و به اصفهان بازگشت.

احمد کشوری دو سال پس از اقامت در اصفهان ازدواج کرد و بلافاصله به کرمانشاه منتقل شد.

کشوری در طول تحصیل و بعد از آن ت‍و‌ان‍س‍ت دوره ه‍‍ا‌ی مختلفی را با موفقیت طی کند. دورۀ آم‍وزش خ‍ل‍ب‍‍ان‍‍ی بالگرد‌ه‍‍ا‌ی ک‍ب‍ر‌ی و ج‍ت رن‍ج‍ر از جمله دوره‌های مهمی بودند که احمد کشوری توانست ب‍‍ا م‍وف‍ق‍ی‍ت آنها را ب‍ه پ‍‍ای‍‍ان برس‍‍ان‍د. 

انقلاب و فعالیت‌های سیاسی

ایرج میرزایی از همرزمان شهید کشوری در مورد فعالیت‌های سیاسی او در ایام انقلاب اسلامی می‌گوید: «با آغاز زمزمه‌های انقلاب در پایگاه هوانیروز کرمانشاه با شهید کشوری آشنا شدم و در این ایام با وی هم گردان بودم. احمد کشوری در گروهان یک بود و بنده در گروهان دو و به عنوان خلبان شکاری کبری فعالیت می‌کردم.

بعد از گذشت سال‌های زیادی به همراه پور مددکار، شهید شیرودی، شهید حمید سهیلیان، همافر بیگی‌ثانی و تعداد زیادی از دوستان، ما را دعوت کرد تا در منزل حاج آقا موسوی که نماینده امام خمینی(ره) در غرب کشور بود، تحت عنوان هیئت دور هم جمع شویم.

در این جلسات در مورد برخی از اعلامیه‌ها صحبت می‌کردیم و از ما می‌خواستند که اخباری را در خصوص آمریکایی‌ها به آن‌ها ارائه دهیم تا این که پس از چند سال فعالیت سیاسی- مذهبی، ساواک، بچه‌ها را از طریق ضد اطلاعات شناسایی کرد.

فعالیت پس از انقلاب

پس از پیروزی انقلاب اسلامی، کشوری بلافاصله شروع به مبارزه با جدایی‌طلبان شورشی در کردستان کرد. کشوری از ۲۸ اسفند سال ۱۳۵۷ و آغاز درگیری مسلحانه در کردستان، به عنوان خلبان بالگرد وارد میدان شد و مأموریت‌های بسیاری را با موفقیت به انجام رساند.

کشوری در طول مبارزه در مناطق غربی کشور، چند بار زخمی شد. او در سوم خرداد سال ۱۳۵۹ پس از آن‌که در یک عملیات ضربتی، دو تانک دشمن را در منطقه سقز منهدم کرد، مورد اصابت دشمن قرار گرفت و بازویش زخمی شد و چند ترکش نیز به گردن و سینه‌اش اصابت کرد. او در این عملیات شجاعت فراوانی از خود نشان داد و با وجود آسیب شدیدی که دید، مانع از سقوط بالگرد شد و آن را در پایگاه سقز به زمین نشاند.

آغاز جنگ تحمیلی

با آغاز جنگ تحمیلی ارتش بعث علیه ایران، ماموریت‌های کشوری وارد فاز جدیدی شدند. او به منطقه «ایلام» اعزام شد و در آنجا فرماندهی عملیات هوانیروز را برعهده گرفت.

او در طول جنگ، مسئول حراست از منطقه سرپل ذهاب تا مهران را برعهده داشت و همزمان، دوره‌ای فرماندهی تیم آتش هوانیروز در استان ایلام را برعهده گرفت.

شهادت

احمد کشوری سرانجام در روز شنبه ۱۵ آذر سال ۱۳۵۹ پس از سه روز عملیات در منطقه ایلام با دو فروند «میگ» عراقی درگیر شد و بالگردش با اصابت موشک سقوط کرد و به مقام رفیع شهادت رسید. پیکر مطهر ایشان در قطعه ۲۴ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شده است.

توصیف شهید فلاحی از احمد کشوری

شهید سرلشکر فلاحی، فرماندۀ وقت نیروی زمینی در وصف شجاعت احمد کشوری می‌گوید: «من شبی برای انجام مأموریت سختی در کردستان داوطلب خواستم و هنوز سخنانم تمام نشده بود که جوانی از صف بیرون آمد. دیدم کشوری است. او از همان آغاز چنان از خود کیاست، لیاقت و شجاعت نشان داد که وصف ناکردنی است. یک بار به شدت زخمی شد اما هلیکوپترش را به مقصد رساند.»

شجاعت شهید کشوری از زبان موسی موسوی

حجت الاسلام موسی موسوی، نماینده امام خمینی (ره) در سنندج شجاعت شهید کشوری را این گونه روایت می کند: «زمانی که ضد انقلاب به پادگان سنندج حمله کرد، فرماندهان نمی‌دانستند برای نجات پادگان سنندج چه باید کنند. مرحوم شهید کشوری دقیقاً این جمله را گفت: «من پرواز می‌کنم و اطراف پادگان را کاملا می‌کوبم و غائله را می‌خوابانم. اگر این کارم خطا بود بگذارید مرا اعدام کنند اما کردستان بماند.»

شهید کشوری اولین خلبانی بود که بلند شد؛ در شرایطی که احتمال می رفت چرخ‌بال شان مورد اصابت گلوله دشمن قرار گیرد. البته چنین صحنه‌ای در سقز نیز اتفاق افتاده بود اما رشادتی که کشوری در نجات پادگان سنندج از خود نشان داد، بی نظیر بود، چرا که در این حادثه، تهران وضعیت را مشخص نکرده بود و احتمال این می‌رفت که فردا ایشان را مورد سوال قرار دهند که چرا بدون اجازه حمله را آغاز کرده است؟